Yeni hicri yıl kutlamalarında yorgun düşen gençler. Fakat bir...

Fri, 18 Dec 2009 01:15:51 +0200

Yeni hicri yıl kutlamalarında yorgun düşen gençler.

Fakat bir ‘çocuğumu keserim’ tadı var. Bi de bir zamanlar Takvim diye gazete vardı.

hizar: NASSINISKTYHMİNİİİ

Thu, 17 Dec 2009 16:52:32 +0200

hizar:

NASSINISKTYHMİNİİİ

(via mollyisadreamer) There is a great danger outside!

Wed, 16 Dec 2009 16:13:25 +0200

(via mollyisadreamer)

There is a great danger outside!

Russian Institute 13: Allahsızlığı yayarken.

Wed, 16 Dec 2009 14:45:34 +0200

Russian Institute 13: Allahsızlığı yayarken.

Rugrats.

Wed, 16 Dec 2009 14:29:25 +0200

Rugrats.

(via elithecat)

Wed, 16 Dec 2009 14:21:22 +0200

(via elithecat)

"Well, to tell you the truth, I lied a little."

Wed, 16 Dec 2009 01:48:47 +0200

“Well, to tell you the truth, I lied a little.”

- J.J. Gittes, Chinatown (via partyended)

Kamil of the Damned.

Tue, 15 Dec 2009 22:27:00 +0200

Kamil of the Damned.

Photo

Tue, 15 Dec 2009 15:33:07 +0200

littlegirlblue: jertronic

Tue, 15 Dec 2009 14:40:48 +0200

littlegirlblue:

jertronic

Bu gençlerin eğlencesi de bitmedi. Bi Going Mobile açayım,...

Tue, 15 Dec 2009 11:26:15 +0200

Bu gençlerin eğlencesi de bitmedi. Bi Going Mobile açayım, kendime geleyim.

Guernica üç boyutta izlenir. Zaten amaç o.

Mon, 14 Dec 2009 19:39:02 +0200

Guernica üç boyutta izlenir. Zaten amaç o.

daldanhopdala: (via milkxo)

Mon, 14 Dec 2009 16:47:46 +0200

daldanhopdala:

(via milkxo)

Photo

Mon, 14 Dec 2009 12:14:09 +0200

Kafamın gölgesi eskiden Darth Vader’a benzerdi, artık Macerayı Seven Adam’a benziyo.

Mon, 14 Dec 2009 02:07:30 +0200

Kafamın gölgesi eskiden Darth Vader’a benzerdi, artık Macerayı Seven Adam’a benziyo.

Orospu çocukluğunun delirttiği insanlar da var tabi. Travis...

Sun, 13 Dec 2009 21:52:59 +0200

Orospu çocukluğunun delirttiği insanlar da var tabi. Travis burada onları izlerken nasıl oturmamız gerektiğini gösteriyor.

Orospu çocukluğu elementinin mahvettiği hayatlar: Forget it...

Sun, 13 Dec 2009 21:32:20 +0200

Orospu çocukluğu elementinin mahvettiği hayatlar:

Forget it Jake, it’s Chinatown.

Ergenliğe hüzünlü veda.. ayrıca hackingle uğraşamadım lan. hacking

Sun, 13 Dec 2009 03:57:00 +0200

Bir sene geçti. Hayatım hala bok gibi ve bu güzel bi şey. Hala bataklıktayım. Çıkmak için çaba sarfetmiyorum, ama donmayı tercih ederdim sanırım. Bu ergen safsatanın aslında gayet geçerli sebepleri var, ama zort’un politikası bunu açıklamama izin vermiyor. Peki nedir bu politika? Şudur, eğer bi şey söylemek için ağzını açarsan yarı yolda sözleri karıştırıp kendi ağzına tıkarsın, yani büyük hedefler koyacak ve belki üçüncü denemeye kadar dayanıp vazgeçeceksin. 2 saniyede aklına gelen şeyi “tamam ben bunu yaparım, şöyle de tüy kondurdum mu ucuna, tüter de” diyerek duyuracak, haftalarca hakkında konuşacak ve vakti geldiğinde bastıran uykuya kendini bırakıp 2 gün yataktan kalkmayacaksın. Cümleler şu an yanlış bir zaman formunda ilerliyo mesela, fakat değiştiremem, çünkü zaten sonuna gelene kadar içine sıçmanın bir yolunu bulucam. Uyuşukluktan, umursamazlıktan, hareketsizlikten, soğuk havadan ve osuruktan ilham alarak replika sanayisine kazandırdığımız zort’un bana boşa geçen saatlerimin faturasını gönderebileceğim bir adres olmaktan başka bir yararı olmadı. Tumblr’da, takip ettiğim insanların ürünlerine ya da adres gösterdikleri ürünlere bir anlık hayran olmaktan başka bir etkileşimde bulunmadım, bu hayranlıklar benim ürünlerimi etkilemedi -bir şey üretmiyorum- ve çevremdeki insanları etkilememde bana yardımcı olmadı -somurtkan kekemenin biriyim-, ayrıca bazen bende uyuşturucu etkisi yapıp hafiflettiği acılarla bir vakit sonra yüzleştiğimde orada da olmadı -bu tarz konu başlıklarında kullanacak canlı yaşam formlarına sahip değilim-. Hala üzgünüm ve bu güzel bi şey. Bu yıl da, beni başka bir insan yapacak olası bir cinnete(bkz.olduğu kadar) ya da birlikteliğe(bkz.kısmet) fazla yaklaşamadım. Duygusuzluk her yanımı sardığı için uğruna yaşadığım kahkahalarım bile sahteleşti (evet sanırım bu yıl beni en çok düşündüren bu oldu), eskiden konuşmadan önüne bakan ve yeri geldiğinde ağzından hiç değilse doğruya yakın bir söz çıkan bir insanken bugün aklıma ne gelirse söylüyorum ve bunlar genellikle ucuz yalanlar, yaşanmamış diyaloglar, olmayan insanlar hakkında. Buna rağmen net üzerinde isimsiz eleştirilerde bile bulunamıyorum, ve bu güzel bi şey. Hala psikolojik yardım almıyorum, ana sebebi sağlık karnemi yenilememem, 16 yaşından beri doktora gitmemişim. Ama bu süre içerisinde insanlarla buluşmamak için iki kez doktora gittiğimi söyledim, üstelik bu insanları seviyorum ve günümü onlarla birlikte geçirmek bana zevk verir, bundan eminim. Bunlar beni üzüyor. Mutlu değilim. 2007 Haziranından beri hiç sıkı çalışmadım, hiç başarılı olmadım, hiç umursamadım. Bunları yazarken artık umursuyorum diyemiyorum. Zort’un beni yansıtması için bir şeyler yaptım sanırım. Zort’ta beni hiç anlatmayan şeyler var, bakınca nefret edeceğim ya da çok gösterişli bulacağım şeyler(black metal dinlemeden black metal muhabbeti yapmaktan ya da dinlerken beni benden alan şarkılar yazan adamlara gey demekten bahsetmiyorum, iki üç kişi için not düştüm), ilgilenmediğim bir konuda ahkam kesmeye çalışmışım bazen, kendimden bahsederken tedirgin olmuşum, karşı tarafta sorumlu olduğum insanlar varmış da kaytarıyormuşum gibi sözler sarfetmişim. Bazen o anda hoşuma giden şeyi koymuşum, ama hiçbir zaman kafama göre takılamamışım. Bu kadar yazı yazmadan önce ‘kafama göre takıldığım bir senenin sonuna geldik siz sevgili zort takipçileri’ gibi bi şey yazıp siteyi bir günlüğüne alperen ocakları kisvesinde hackleyecek ve kapatıcaktım mesela, ama bir sene tuttun kendini, hiç gay yazı yazmadın(bak yine), yine abartma da, bi başla bakalım gittiği yere kadar, diyerek, off.

The Big Lebowski’yi ilk izlediğimde 15 yaşındaydım. Discovery Magic açılmıştı, bir çarşamba günü okuldan kaçıp arkadaşlarla alt kata oturmuştuk. Onlar age of ya da generals açmıştı herhalde, benim de canım strateji oynamak istemiyordu, siz başlayın ben sonrakine gelirim diyerek film klasörüne tıkladım. O sıralar o kadar fazla film yoktu, tüm filmler tek klasördeydi, Big Lebowski’de orada duruyordu. Lebowski adı hoşuma gitti, tıkladım. O zamanlar sinema tutkum yoktu, lord of the rings ve harry potter’lara giderdim, matrix’e de gitmiştim mesela. Filmi açtım ve altyazıyı okumaya başladım. Adam anlatıyor ama sözünü bitiremiyordu, bahsedeceği şeyi güçlendirecek bir laf edemiyor, konuyu dağıtıp duruyordu. Çünkü bahsettiği adam dağıtılmayacak bir adam değildi. Halı üstünde, bir elinde white russian’ı, bir ayağı havada, bornozuyla öylece durduğu an, o anı yaşamak istedim. Ama konu çok dağılmıştı ve ben ortaya bodoslama dalmıştım; filmi beklemiyordum, birkaç sahne izleyip ilerliyordum. Elbette toparlayamadım, sıçıp sıvadım, sonra çamurlu sopalarla temizlemeye çalıştım, sonra bataklığın ortasında kalakaldım. Amına koyayım’dan, gay işi’nden, olduğu kadar’dan başka laf edememeye, karakterimin hastalıklı halini düzeltemediğim için başka insanları taklit etmeye başladım. Gerçek sayfalarım abuk subuk kavgalarla, gereksiz bir öfkeyle, çılgın bir amaçsızlık ve nereye vuracağını bilemeyen bir hırsla doluyken ben süslü kapaklı, koca koca puntolu, her yanı resimlerle dolu elli sayfalık bir kitapta hayatımı aramaya ve insanlara anlatmaya çalıştım. Artık ‘üslubum olduğu için’ bir şeyi daha güzel yapmaya çalışmıyorum, daha mantıklı konuşmaya, insanları anlamaya çaba sarfetmiyorum. He deyip geçiyorum, insanlar gülmezse bi daha diyorum, bağıra çağıra söylüyorum, çırpınıyorum gülsünler diye. Kendimi yerin dibine batırdığım konuşmalarım neredeyse üzerinde çalışılmış kadar güzel çıkıyor ağzımdan. Bu güzel işte. Bütün bunlar bana güzel geliyor. Bu yazı içindekileriyle biraz, görünüşüyle tamamen beni andırıyor. Boş metaforlar, yanlış düşünceler… Elini nereye koyması gerektiğini bile öğrenememiş bir insanım, bir an önce koşmaya başlayacağıma koşunun başlamasından bu yana ne kadar zaman geçtiği bilgisi beni ilgilendiriyor, yerdeki yapraklarla, boş su şişeleriyle ve zort’la oyalanıyorum. Heves ettiğim hiçbir işin peşinden koşamadım ve becerdiğim tek şey olan zort’u da kendime benzettim. Şu an mutsuzum, ve bu tablo güzel görünüyo. Canımı sıkmak yapabildiğim en iyi şey, o yüzden oyalanacak bir şeyler de bulmalıyım. Zort iyi. Ben memnunum. Bir senelik döngüde eksik olan ‘benden bahseden’ ve ‘pişman olacağım’ yazıyı gönderiyorum. Tırt hayatımın tuzu olsun. Yeni senemiz hoşumuza gitsin, kafamıza yatsın.

Tabi zort başarılı olsaydı böyle olurdu.

Vizyonların film, filmlerin vizyon sıkıntısı çektiği şu anda...

Thu, 10 Dec 2009 21:45:58 +0200

Vizyonların film, filmlerin vizyon sıkıntısı çektiği şu anda korsan alemlere düş artık Moral Bozukluğu ve 31. Düş artık. Düş sana seans açıcam evde.

Geç kaldık, olduğu kadar. Red Alert ülkesiyiz aslında, ama...

Thu, 10 Dec 2009 21:33:45 +0200

Geç kaldık, olduğu kadar. Red Alert ülkesiyiz aslında, ama sekreterlerimiz güzel değil.

Zort.

Yeni hicri yıl kutlamalarında yorgun düşen gençler. Fakat bir...

hizar: NASSINISKTYHMİNİİİ

(via mollyisadreamer) There is a great danger outside!

Russian Institute 13: Allahsızlığı yayarken.

Rugrats.

(via elithecat)

"Well, to tell you the truth, I lied a little."

Kamil of the Damned.

Photo

littlegirlblue: jertronic

Bu gençlerin eğlencesi de bitmedi. Bi Going Mobile açayım,...

Guernica üç boyutta izlenir. Zaten amaç o.

daldanhopdala: (via milkxo)

Photo

Kafamın gölgesi eskiden Darth Vader’a benzerdi, artık Macerayı Seven Adam’a benziyo.

Orospu çocukluğunun delirttiği insanlar da var tabi. Travis...

Orospu çocukluğu elementinin mahvettiği hayatlar: Forget it...

Ergenliğe hüzünlü veda.. ayrıca hackingle uğraşamadım lan. hacking

Vizyonların film, filmlerin vizyon sıkıntısı çektiği şu anda...

Geç kaldık, olduğu kadar. Red Alert ülkesiyiz aslında, ama...